Faktyczne otwarcie
Słowa kluczowe : Era Nowe Horyzonty, festiwal filmowy, Gutek film, Wrocław,
Autor: Szczepan Orłowski
Faktyczny start festiwalu Era Nowe Horyzonty z całodziennym programem projekcji. Jednocześnie wyświetlanych było nawet dwanaście filmów w pięciu turach.

Kuszenie świętego Tõnu pokazano w głównym bloku festiwalowym ENH
Rozpoczęcie MFF ENH. Festiwal został oficjalnie zainaugurowany we wrocławskim teatrze muzycznym Capitol przed projekcją tegorocznego zdobywcy Grand Prix w Cannes, czyli filmu „O bogach i ludziach” Xaviera Beauvoisa. Czytaj dalej
![]() | Dzień otwarć |
![]() | Nowe Horyzonty kina |
Ruszyła większość sekcji festiwalowych, a w tym:
Międzynarodowy Konkurs Nowe Horyzonty
Widzowie mogli obejrzeć dwa filmy z głównego bloku ENH, „Kuszenie świętego Tõnu” estońskiego reżysera Veiko Õunpuu oraz „Pomiędzy dwoma światami” w reż. Vimukti Jayasundara (Sri Lanka). Pierwszy z nich opowiada o tytułowym Tõnu, menadżerze obliczającym po śmierci ojca swoje szanse na zbawienie. Film zaczyna się cytatem z „Boskiej komedii” Dante’go: „W życia wędrówce, na połowie czasu / Straciwszy z oczu szlak niemylnej drogi / W głębi ciemnego znalazłem się lasu.” W groteskowym świecie przedstawionym główny bohater próbuję znaleźć odpowiedź na pytanie, jak dojść do świętości, życia wiecznego. Wkrótce jednak, zagłębiając się w poszukiwaniach, przekonuje się, jak wygląda świat niedostępny żyjącym z dnia na dzień zwykłym ludziom. Wkracza w mroczną głębię lasu. Obraz został nominowany do Tiger Awards na festiwalu w Rotterdamie oraz do nagrody jury na Sundance.
Równolegle z „Kuszeniem” zaprezentowany został film „Pomiędzy dwoma światami”. Vimukti Jayasundara opowiedział w nim historię mężczyzny który spadł z nieba (sic!), który trafia na wieś pod opiekę żony zaginionego brata. Tło dla wydarzeń stanowi krajobraz po niedawno zakończonej wojnie domowej oraz żywa wśród mieszkańców wioski legenda, której prawdziwość zdaje się potwierdzać przybycie niezwykłego przybysza.
Międzynarodowy Konkurs Filmu o sztuce
W ramach Konkursu pokazany został znakomity dokument „Basquiat, promienne dziecko” autorstwa Tamry Davis. Jean Michelle Basquiat był amerykańskim malarzem, czerpiącym inspiracje z nowojorskich ulic, skąd pochodził. W wieku kilkunastu lat świadomie opuścił rodzinny dom, aby tworzyć poetyckie teksty na murach pod pseudonimem SAMO (z ang. Same Old Shit). Szybko stał się rozpoznawalny w lokalnym środowisku artystycznym, by w kilka lat później zrobić zawrotną karierę w świecie sztuki. Zmarł młodo z powodu przedawkowania narkotyków, od których uzależnił się nie radząc sobie z rasistowsko nastawionym światem amerykańskiej bohemy (był bowiem czarnoskóry) oraz zbyt wygórowanymi wymaganiami stawianymi przed nim przez publiczność oraz kolekcjonerów sztuki. Dziś uważany jest za jednego z najwybitniejszych artystów drugiej połowy XX wieku, stawiany na równi z Andy’em Warholem (z którym łączyła go przyjaźń) i stanowi inspirację dla wielu adeptów sztuki tak ulicznej, jak i tej uważanej za wysoką. Autentyzmu opowiedzianej historii dodaje fakt, że reżyserka była jego wieloletnią znajomą. Poza wspomnianym filmem wyświetlone zostały ponadto jeszcze dokumenty: „Wasze miasta trawą zarosną” Sophie Fiennes oraz „Jutro będzie lepiej” w reżyserii Doroty Kędzierzawskiej.
Retrospektywa Jean-Luc Godarda
Retrospektywa osiemdziesięcioletniego dziś reżysera, uważanego za najwybitniejszego żyjącego przedstawiciela kina światowego obejmuje prawie 100 filmów. W pierwszym dniu wyświetlono aż dwanaście z nich, w tym znakomity debiut „Do utraty tchu” z Jean’em Pierre’m Belmondo w roli głównej, „Męski-żeński” przedstawiający okres socjologiczno-antropologiczny w twórczości Godarda, czy „Pogarda”, w której pojawił się mistrz ekspresjonizmu niemieckiego Fritz Lang. JLG na ENH ma się pojawić również osobiście!
Retrospektywa Wojciecha Jana Hasa
W tym roku podczas ENH możemy obejrzeć filmy jednego z najwybitniejszych reżyserów polskiego kina – Wojciecha Jana Hasa. W programie drugiego dnia pojawił się m.in. jego debiut, dramat egzystencjalny, zrealizowany na podstawie noweli Marka Hłaski, pt. „Pętla” z młodym Gustawem Holoubkiem w roli głównej. Wyświetlono również „Pożegnania” - jeden z najlepiej ocenianych filmów Hasa, jednocześnie klasyk polskiej kinematografii. Główne postacie przejmująco odgrywają Maria Wachowiak oraz Tadeusz Janczar. Obraz otrzymał na festiwalu w Locarno w 1959 roku nagrodę FIPRESCI. Podsumowaniem rozpoczęcia retrospektywy było otwarcie wystawy we wrocławskiej galerii BWA Awangarda pod tytułem „Has: nieosiągalny”, która ukazuje różnorodność estetyk reżysera i opisuje wielowarstwowość intelektualną jego dzieł.
Nowe Kino Tureckie
Silną reprezentację na tegorocznej edycji ENH ma kino tureckie, które jest coraz bardziej cenione w świecie filmu. Wśród twórczości kilkunastu znamienitych reżyserów pojawia się między innymi kilka obrazów Zeki’ego Demirkubuza, uważanego za najwybitniejszego twórcę współczesnego filmu tureckiego. Pierwszego dnia wyświetlone zostały dwa jego dzieła: „Blok C” oraz „Niewinność”. W jego filmach widoczne są charakterystyczne rysy współczesnej kinematografii made In Turkey, tj. minimalizm środków wyrazu i poetyckość obrazu. W programie przewidziany jest także panel dyskusyjny o nowym kinie tureckim z udziałem twórców, których filmy pokazywane są w ramach przeglądu.
Dzień zakończyła projekcja „Samotnego mężczyzny” Toma Forda na rynku głównym.



